تات خبر
امروز : دوشنبه ۲۴ اسفند ۱۳۹۴
پارلمان مجازی ایران
http://up.vbiran.ir/uploads/473150269856140174_ezcom-video-to-.gif
۱۳۹۴/۱۲/۲۴ - ۸:۲۹

روسیه در سوریه به‌ دنبال چیست؟

این هفته قرار است مذاکراتی در ژنو آغاز شود که جدی‌ ترین گفت‌ و گوها طی ۵ سال بحران سوریه میان همه طرف‌ های این داستان هزاردستان است.

ب گزارش تات خبر ب نقل از کرج رسا,در میان ابراز تردیدها و بیم‌و‌امیدها، ۳هفته است که آتش‌بس دست‌کم از سوی طرف‌های دولتی این جنگ برقرار مانده‌است. اکنون همه خود را برای وزن‌ کشی پای میز مذاکره آماده می‌کنند.در این میان نقش روسیه در حفظ این آتش‌بس و تهیه دستور کار مذاکرات سیاسی ژنو، نقشی قابل توجه بوده‌است.

ولادیمیر پوتین و سرگئی لاوروف در یک‌ماه گذشته تقریبا همه دیدارها و مذاکرات حضوری و تلفنی خود را صرف موضوع سوریه کرده‌اند. پوتین شخصا با سران کشورهای عربی و غربی گفت‌وگو کرده و لاوروف به‌طور مرتب با جان کری دیدار و گفت‌وگو داشته‌است. ملموس‌ترین نتیجه این رایزنی‌ها، رسیدن به برخی نکات مشترک در میدان جنگ مانند تبادل اطلاعات نظامی و جغرافیایی و در روند سیاسی مانند تهیه فهرست گروه‌های شرکت‌کننده در مذاکرات و دستور کار آن بوده‌است. روسیه با همان قدرتی که تابستان امسال وارد جنگ سوریه شد اکنون رایزنی‌های سیاسی را پیش می‌برد. فعال‌ترین بازیگر پرونده سوریه اکنون روس‌ها هستند.

اما روسیه در سوریه به‌دنبال چیست؟ ورود روسیه به عملیات نظامی در خاک سوریه در شرایطی صورت گرفت که مسکو و غرب پرتنش‌ترین روزهای بعد از جنگ سرد را می‌گذراندند. دو طرف بعد از رودر رو شدن در اوکراین، وارد یک جنگ تمام عیار اقتصادی سیاسی شدند. تانک‌های روسیه در شرق اوکراین و تحریم‌های آمریکا و اتحادیه اروپا علیه مسکو، نمادهای آشکار این جنگ پنهان بودند. در این شرایط روسیه با ورود نظامی به میدان جنگ سوریه، به غرب یادآوری کرد که مرزهایش در شرق اروپا تنها نقطه رویارویی در دوران بعداز جنگ سرد نیست.

از سوی دیگر در روزهایی که دولت اوباما به‌ خاطر بی‌ میلی به ورود مستقیم نظامی به جنگ سوریه در آمریکا و اروپا و در میان هم‌پیمانان عربش به‌شدت سرزنش می‌شد، پوتین با ورود مستقیم به این جنگ عمل‌گرایی‌اش را به رخ کشید. جنگ سوریه اگرچه ابتدا این کشور و ملت را ویران و آواره کرد اما مانند یک انفجار بود که ترکش‌های آتشینش به همه نقاط جهان سرایت کرد. به همین دلیل از همسایه‌ها گرفته تا اروپای دورتر، همه دنبال یک تمام‌کننده برای این جنگ بودند. این تمام‌کننده حتی اگر دشمنی باشد که برای نجات بشار اسد وارد میدان شده‌‌باشد، باز هم اهریمن نجات‌بخش است.

روسیه تا همینجا به نتیجه‌ای که می‌خواست از این اقدام به‌دست بیاورد رسیده‌است. پوتین می‌خواست قدرت تمام‌کننده خود را به رخ بکشد و با غرب به‌ویژه آمریکا از موضعی برابر به سهم‌خواهی بپردازد. حالا که این نتیجه محقق شده، تعجبی نخواهد داشت اگر روس‌ها پای میز مذاکره سوریه امتیازاتی هم بدهند. امتیازاتی که در ابتدای این راه خط قرمزشان محسوب می‌شد.

دیدگاه شما