تات خبر
امروز : چهارشنبه ۱۰ شهریور ۱۳۹۵
پارلمان مجازی ایران
http://up.vbiran.ir/uploads/473150269856140174_ezcom-video-to-.gif
۱۳۹۵/۰۶/۱۰ - ۱۷:۰۱

دردودل های کارگران شهرک صنعتی اشتهارد;

هفته ای ۲ روز کار میکنم/وقتی پول ندارم به خانه ببرم،تورم پایین چه معنایی دارد

درمیان این افراد برخی شب ها داخل بلوارهای شهرک صنعتی میخوابند، سن برخی بالاست و کسی آنها را به عنوان کارگر قبول نمیکند و هزارو یک مشکل دیگر که اکثر کارگر ها به آن دچار هستند.

به گزارش اختصاصی تات خبر، طبق برخی امار ها نزدیک به ۲۱۰۰ واحد صنعتی در شهرک صنعتی اشتهارد وجود دارد، البته ۱۳۰۰ واحد صنعتی یا تعطیل اند و یا اینکه در حال تعطیلی قرار دارند.

در شهرک های صنعتی تعدادی از کارگران روزمزد در سر چهارراه های ثابتی می ایستند تا شاید کارفرمایی به دنبال آنها آمده و آن روز صاحب کار شوند.خبرنگار ما لحظاتی را پای حرف ها و درد و دل های این افراد نشست تا با برخی از مشکلات کارگران شهرک آشنا شود.در ادامه حرف های شنیدنی و تاسف بار این کارگران را می خوانیم:

وقتی هفته ای ۲ روز کار میکنم و پول ندارم به خانه ببرم،تورم پایین چه معنایی دارد؟

یکی از این کارگرها میگوید:هر روز ساعت ۷ صبح کرایه ماشین میدهم و به شهرک صنعتی می آیم تا شاید کار باشد.هفته ای ۲ روز کار میکنم، آن هم معلوم نیست پولم را بدهند یا ندهند.

او که از نبود کار گلایه میکند در ادامه میگوید: هر روز در تلویزیون می گویند تورم پایین آمده است، من وقتی پول ندارم به خانه ببرم تا جلوی زن و بچه ام شرمنده نشوم، تورم چه معنایی دارد؟من فقط کار میخواهم و نمیدانم دولت با خزانه چه میکند.

میگوید:من در شهرستان مرغداری داشتم، ذرت گران شد و ادامه کار برایم صرفه اقتصادی نداشت، حالا من مانده ام با مرغداری که کسی آن را نمیخرد و وام ۱۷ میلیونی که به ۷۳ میلیون تبدیل شده است.

 

۲ عدد ملک مسکونی دارم ولی فروش نمیرود تا با آن کاری راه بندازم

دیگری میگوید: در شهرستان خودم ۲ عدد ملک مسکونی دارم و ماه هاست آنها را برای فروش گذاشته ام ولی کسی آنها را نمیخرد تا با آنها کاری راه بندازم.کار نیست و مجبورم بیایم اینجا ۲ روز در هفته کارگری کنم.

او از مسئولین خاسته ای دارد و میگوید: اگر نمیتوانید برای ما کار ایجاد کنید، حداقل افغانی های غیرمجاز را از شهرک صنعتی بیرون کنید تا بتوانیم سر کا برویم.

۲۵۰ هزار تومان کرایه و ۱۰۰ هزار تومان پول آب و برق و گاز را از کجا بیاورم وقتی کار نیست؟

کارگر دیگری میگوید: من نزدیک ۱۰ سال است که اینجا کار میکنم، ۲ فرزند دانشجو دارم، ۲۵۰ هزار تومان کرایه و ۱۰۰ هزار تومان پول آب و برق و گاز را از کجا بیاورم وقتی کار نیست؟

این کارتن رفیق و همراه همیشگی من است

فرد دیگری میگوید: از شهرستان به اینجا آمده ام و اوضاع کار به قدری افتضاح است که نمیتوانم کرایه ماشینم در بیاورم.حال و روز هر روزه من شده کشاندن این کارتن که رفیق و همراه همیشگی من است.

 

دیگری هم انقدر به فکر فرو رفته اند که به سوالات خبرنگار ما جواب نمی دهند، گویی صدایی نمیشود!

درمیان این افراد برخی شب ها داخل بلوارهای شهرک صنعتی میخوابند، سن برخی بالاست و کسی آنها را به عنوان کارگر قبول نمیکند و…

انتهای پیام/

دیدگاه کاربران
  • دانشجو

    تاریخ : ۱۱ - شهریور - ۱۳۹۵

    با سلام….انقدر این قشر از جامعه ما مظلوم واقع شدند ک وقتی حرف میزنند ادم نمیتونه جلوی اشکش رو بگیره..با کلید ها کار نکرده کاری ندارم به قول هاشون هم کار ندارم ب حقوق ملیاردی بعضی ها هم کار ندارم..به امار های بیکاری هم کار ندارم…میخوام فقط دو موضوع رو مطرح کنم ..اولی اینکه با کدوم منطق با کدوم استدلال باید حقوق پایه ی کارگر انقدر نا چیز باش..چطور مسولین یا ما مردم معمولی میتونیم انقدر بی تفاوت از کنار این مسئله بگذریم..شاید جای فرزند ی کارگر نبودیم ک ببینیم تو این روز هایی ک همه شوق خرید لوازم تحریر دارند تو ب چیز دیگری فکر کنی…و شاید ب خاطر اینک پدرت شرمنده نشود حتی این موضوع را مطرح نکنی…واقعا این مسلمونی نیست ک ما با شکم سیر بخوابیم و مردمی توی این شهر با شکمی گرسنه باشند…یا علی..


    پاسخ دادن

دیدگاه شما